Doopdienst

Vorige week zondag, 7 september, hadden we een de doopdienst van Mee Dzjan en Lucky. Een prachtige dienst en bewijs dat God doorgaat met zijn werk. Mee Dzjan gaf een prachtig getuigenis over hoe God haar geholpen had. Ze vertelde voor ze gedoopt werd: 'Dat ik hier sta is Gods werk. Ik wist dat ik met dingen moeste breken in mijn leven en heb dat zo vaak geprobeerd in eigen kracht. Het lukte me elke keer niet. Tot ik God om hulp vroeg. Hij heeft me geholpen, daarom sta ik hier nu. Dat is Zijn werk.'

Lucky, die nooit veel praat, had een kort getuigenis. Ze vertelde

Op Gods tijd

Mensen die al wat langer onze blog lezen en/of meeleven kunnen zich misschien nog herinneren dat we in 2009 op zoek waren naar een district om kerkplanting te gaan doen. Lange tijd leek het ernaar uit te zien dat we naar het district Kaeng Khro zouden gaan, omdat daar openingen waren. Nadat de beslissing was gevallen toen, bleek, kort voordat we opzoek gingen naar een huis daar, de opening die er was er niet meer te zijn. 'God deed de deur dicht' schreven we toen.

In de afgelopen jaren ging door ontwikkelingen de deur in Kaeng Khro opnieuw open. Een gezin dat in taalstudie zat besloot vorig jaar om alsnog naar Kaeng Khro te gaan om daar kerkplanting te gaan doen. Afgelopen zondag

Zomervakantie!

Ook voor onze jongens is de zomervakantie begonnen. Nathan heeft het afgelopen schooljaar heel erg zijn best gedaan in groep 2 en is ook met heel veel plezier naar school gegaan. Dankzij 2 geweldige juffen heeft hij heel veel geleerd! In september kwam  Angeniet ons helpen voor 6 maanden. Zij gaf Nathan en zijn vriendje Joas les en met haar heeft hij een hele leuke tijd op school gehad. Werken met getallen vond hij erg leuk en al snel kreeg hij ook steeds meer interesse in letters. Leuk om met hem heel die ontwikkeling mee te maken.

Tien jaar zending

Vandaag, de 23e, is het precies 10 jaar geleden dat ik (Reinout) vertrok naar Azië. Nadat ik mijn baan had opgezegd en voor het oog van de wereld  'alle schepen achter me had verbrand' stapte ik op 23 juni 2004 in het vliegtuig naar Thailand in geloof dat God zou voorzien in alles wat ik nodig zou hebben en met een passie om hen die nog nooit het evangelie gehoord hadden te bereiken.

Er is veel gebeurd in 10 jaar tijd (zie onderstaande foto's). Ging ik destijds als single...nu zijn we hier met ons gezin. Ik was destijds nog nooit in Azië geweest, nu is het ons thuis. Na een start van 2 jaar in Thailand en Vietnam met een maand onderzoek in China kwamen we in 2006 naar Nederland om te trouwen. Vrijwel direct

Een lekker Wilhelmina peperemuntje

Dat er cultuurverschillen zijn tussen Nederland en Thailand weten we wel, maar soms springen sommigen dingen er toch weer even uit. Zomaar een voorbeeld wat er afgelopen weekend gebeurde.

 Ik heb altijd wel wat te snoepen liggen in de auto en Thai voelen zich vrij dat lekker op te eten. We waren al een poosje op weg toen Poh Od in de deur een zakje Wilhelmina pepermunt vond dat we van bezoek uit Nederland hadden gehad. Hij stak er eentje in z'n mond en begon het zakje te bestuderen. 'Wie is dat op het zakje' vroeg hij. Zonder erover na te denken

Een jaar kerk in Yang Sisurat

Opa Tiener geeft getuigenis

Afgelopen zondag, 1 juni, was een bijzondere dag voor de gemeente in Yang Sisurat. Het was die dag namelijk precies een jaar geleden dat de eerste kerkdienst ooit in het district Yang Sisurat werd gehouden. Tot een jaar geleden was er nog nooit een kerkdienst in dit district geweest. Door Gods genade is er een kleine gemeente ontstaan. Dat is, zoals we al vaker hebben geschreven, Gods werk! Jezus zei immers: 'Ik zal Mijn Gemeente bouwen'. Dat hij daar mensen als Phoo Od en Mee Dam en ons wil gebruiken is bijzonder, maar het is Zijn werk.

In de dienst

Gewoon het verhaal

Elke week vraag ik aan de gemeente: 'Waar ging de preek vorige week over?'. Negen van de tien keer komt er weinig tot geen respons. Dat kan of aan mijn preek kwaliteiten liggen, of simpelweg aan het feit dat mensen van een preek weinig leren omdat ze niet gewend zijn om op die manier onderwijs te krijgen. Uiteraard is dat weleens lastig, want je steekt veel tijd en energie in een preek en als er dan 'weinig' blijft hangen dan is het een beetje zonde van je tijd.

Twee weken geleden werd er een cursus gegeven met de titel: 'Gewoon het verhaal'. Tijdens deze cursus ging het vooral om onderwijs te geven door 'gewoon' een verhaal uit de bijbel te vertellen. Iets wat in verhaal vorm wordt verteld onthoud je tenslotte veel makkelijker dan dat er een 'technisch verhaal' op wordt gehangen. De bijbel zelf is voor het grootste gedeelte in 'verhaal vorm' geschreven. En ook Jezus